ข่าวทั่วไป

"สวัสดีครับทุกคน เบสเองนะครับ—นายรติกร วงเวียน นักศึกษาสํานักวิชาเภสัชศาสตร์ ชั้นปีที่ 1 และเจ้าของตำแหน่ง PRIDE WU FRESHY AWARDS 2026 ครับ วันนี้เบสอยากมาเล่าเรื่องสบาย ๆ สไตล์คนกรุงเทพฯ ที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเรียนต่อที่ภาคใต้ และได้พบกับ ‘พื้นที่ที่ช่วยฮีลใจ’เบสในทุก ๆ วันกันครับ"

เด็กเทพฯ ที่เปิดใจก้าวข้ามกรอบความเชื่อเดิม
ต้องสารภาพตรง ๆ เลยว่า ตอนแรกที่เบสบอกว่าจะมาเรียนที่ ม.วลัยลักษณ์ คนรอบข้างเตือนกันเยอะมากครับเรื่องความปลอดภัยในภาคใต้ตามความเชื่อเก่า ๆ แต่เบสเลือกที่จะไม่เชื่อแบบนั้น เพราะเบสเชื่อว่าคุณค่าของสถานที่หนึ่ง ไม่ได้ถูกกำหนดโดยภาพจำ แต่ขึ้นอยู่กับตัวบุคคลที่เข้าไปสัมผัสและสร้างความหมายให้กับมัน พอได้มาเรียนวิชาเภสัชศาสตร์ที่นี่ ขี่มอเตอร์ไซค์รับลมเย็น ๆ บอกเลยว่าที่นี่ปลอดภัยมากครับ อากาศก็ดีกว่ากรุงเทพฯ เยอะเลย ไม่มีฝุ่นควันกวนใจ แถมยังแวดล้อมไปด้วยธรรมชาติและอยู่ใกล้ทะเลชนิดที่ว่าว่างเมื่อไหร่ก็ไปนั่งเล่นชายหาดได้สบายเลยครับ

‘ตลาดโบต้า’ วิวสวยและแหล่งรวมของอร่อย
หนึ่งในกิจกรรมโปรดของเบสเลยก็คือการไปเดิน ‘ตลาดโบต้า’ วันพฤหัสบดีในทุกสัปดาห์ครับ ที่นี่ของกินอร่อย ๆ เยอะมาก พอซื้อของกินเสร็จ เบสก็จะมานั่งปิกนิกกินริมอ่างเก็บน้ำ นั่งมองวิวภูเขาสวย ๆ ที่มีหมอกคลุมอยู่ข้างหลังทุกวัน บอกเลยว่ามันอิ่มใจอิ่มกายและมีความสุขสุด ๆ เลยครับ

  

กิจกรรมเดินขึ้นหอชมฟ้าท้าความเสียว และ พายเรือคายัคสุดมันส์
สถานที่ยอดฮิตที่เบสชอบแวะไปบ่อย ๆ คือ สวนพฤกษศาสตร์ (Botanical Park) ที่นี่น่าตื่นเต้นตรงที่เราสามารถจ่ายเงินไม่กี่บาทก็เข้าไปสัมผัสสัตว์ป่าได้แล้ว มีทั้งน้องกวาง น้องเก้ง และน้องคาบิบาร่าสุดน่ารักให้เราป้อนอาหารและเล่นด้วย แต่ก็มีเรื่องตลกปนเสียวเหมือนกัน อย่างตอนขึ้น ‘หอชมฟ้า’ ครั้งแรก ลมพัดเย็นสบายดีมากเลยครับ แต่เพราะความสูงตระการตาที่ให้เราได้เห็นวิวทิวทัศน์แบบ 360 องศากว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ทำให้คนกลัวความสูงอย่างเบสแอบตื่นเต้นท้าทายจนขาสั่นพั่บ ๆ เลยครับ แต่พอได้ยืนมองความสวยงามตรงหน้าแล้ว บอกเลยว่าคุ้มค่าและประทับใจจนลืมความเสียวไปเลยครับ อีกวีรกรรมคือการไป ‘พายเรือคายัค’ ในอ่างเก็บน้ำ จริง ๆ เบสเป็นคนว่ายน้ำไม่ค่อยแข็งและกลัวน้ำลึกมาก ยิ่งเพื่อนชอบแกล้งสั่นเรือนี่เบสกลัวเรือคว่ำสุด ๆ ตอนพายเรือเบสเกร็งมาก แต่ถึงจะกลัวยังไง...ก็ยังชอบไปพายอยู่ดีเพราะมันสนุกมากจริง ๆ

เมื่อธรรมชาติในมหาวิทยาลัย ไม่ใช่แค่ ‘การอนุรักษ์’ แต่คือ ‘แหล่งบ่มเพาะจิตใจ’
แน่นนอนว่าการเรียนสำนักวิชาเภสัชศาสตร์ อาจจะหนักหน่วงและสะสมความเครียดอยู่บ้าง เบสเลยมองว่า สวนพฤกษศาสตร์ขนาดใหญ่ใน ม.วลัยลักษณ์ แห่งนี้เปรียบเสมือน ‘Soft Power’ ชิ้นสำคัญที่หาไม่ได้จากมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ และยังทำหน้าที่เป็น ‘แหล่งบ่มเพาะจิตใจ’ ที่คอยฟื้นฟูสุขภาพจิตให้กับพวกเราด้วยครับ เวลาที่เรียนเครียด ๆ เบสอยากชวนทุกคนลอง ‘ปิดหนังสือ ปิด iPad’ แล้วนั่งรถมันม่วงออกมาสูดอากาศ สัมผัสวิวอ่างเก็บน้ำ และมองดูต้นไม้ใบหญ้าดูครับ บางครั้ง...กำลังใจในการใช้ชีวิตก็ไม่จำเป็นต้องมาจากคำพูดของใครเสมอไป แต่เราสามารถสร้างขึ้นมาเองได้ผ่านสิ่งแวดล้อมรอบตัวที่ดีแบบนี้ ซึ่ง ม.วลัยลักษณ์ ได้เตรียมพื้นที่เยียวยาจิตใจและมอบพลังบวกนี้ไว้รอต้อนรับทุกคนเรียบร้อยแล้วครับ!
 

My WU Story “เรื่องของฉันใน ม.วลัยลักษณ์” EP.2